Klasbakken, topwijven, knallers op wie de tijd geen vat heeft

Dag 7 van 40 dagen bloggen

Vandaag 8 maart is het internationale vrouwendag.

Ik dacht even na welke de meest boeiende vrouwen waren die ik het voorbije jaar leerde kennen. Door CORONA las ik veel boeken en leerde ik veel boeiende vrouwen kennen. Maar ik koos er 3 uit. Twee ervan zijn rijpere vrouwen. De oudste is Edith Eva Eger, een 90 er holocaust overlever, psychotherapeute en auteur van de boeken ‘De Keuze en Het geschenk’.

Tina Turner, een 80er is de tweede. Natuurlijk kende ik Tina maar ik leerde haar dit jaar op een heel ander manier kennen. Ze schreef het boek ’Geluk staat je goed’ waardoor ik ook de muziek ‘Beyond’ leerde kennen. Dat is een nieuw project van Tina met prachtige spirituele muziek die tot in de kern van mijn cellen gaat.

De derde is Binu Singh, kinderpysychiater. Inmiddels krijgt haar zeer vooruitstrevende en op de menselijke natuur gebaseerde visie op de opvoeding van de kleinste kinderen meer en meer aandacht. Terecht

Edith Eger

Edith Eva Eger was zestien jaar oud toen ze in 1944 naar Auschwitz werd gedeporteerd. Haar ouders werden direct naar de gaskamer gestuurd en Edith werd gedwongen om voor Mengele te dansen. Haar onverschrokkenheid hielp haar en haar zusje te overleven, al waren ze nog maar nauwelijks in leven toen het kamp eindelijk werd bevrijd. In haar boeken staan niet alleen de gruwelijkheden van de holocaust beschreven maar vooral hoe ze er mee is omgegaan. Zo vertelt ze dat ze in Auschwitz gevangen zat maar zich vrij voelde in haar geest. Jarenlang heeft ze niet kunnen/durven praten over haar verleden. Zij was toen de gevangene van haar herinneringen en leed. Veel mensen lijden dagelijks in de gevangenis van gedachten waarin ze zichzelf houden. Ze vertelt hoe ze als psycholoog haar cliënten al jarenlang helpt om zich uit hun eigen gedachten te bevrijden, en hoe iedereen uiteindelijk voor vrijheid kan kiezen. Kijk, dat waren boeken die mij naar de keel grepen en waarvan ik denk dat leeftijd er niet toe doet. Oudere mensen hebben ons veel te leren. Maar waarderen we dat wel voldoende en geven we hen voldoende kansen om hun verhalen te vertellen?

Tina Turner

Wij waren in Gent Expo in 1996 op het optreden van Tina Turner. Ik was zwanger van onze jongste. Ik kijk naar haar en bedacht wat een energie, uitstraling, ritme en stem deze ‘oude dame’ had. Nu ben ik zelf ouder dan de leeftijd die zij toen had. En ik voel me ook niet echt oud.

Deze dame schreef een fantastisch boek over haar leven ‘Geluk staat je goed’ waarin ze haar leven vertelt en vooral dat energie en geluk van start binnen je eigen hart, ziel en lichaam. Ze vertelt het geheim van haar uitstaling.

Ze is vooral een positief mens, ook al is dat anders geweest. “Mensen denken dat ik een zwaar leven heb gehad, maar ik zie het als een geweldige reis,” zegt ze. Haar mindset is te vergelijken met die van Edith Eger want ook zij is ervan overtuigd dat de ideeën over de uitdagingen vaak belangrijker zijn dan de problemen zelf. “Hoe ouder je wordt, hoe meer je beseft dat het niet gaat om wat er is gebeurd, maar hoe je er mee omgaat.”

In het boek vertelt Tina Turner openhartig over haar eigen spirituele ontdekkingsreis en hoe deze tot persoonlijke groei, enorme succes en vooral intense geluk leidde. In deze intieme vertelling, deelt ze de inzichten die haar leven veranderden en hoe het boeddhisme haar steun en toeverlaat werd. En inspireert ze de lezer aan de hand van tijdloze principes uit het boeddhisme om zelf ook geluk te omarmen. Tina Turner worden we misschien nooit – maar met deze krachtige inzichten kunnen we wel net zo stralend in het leven staan als zij. Ze bewijst tevens dat ze veel meer dan een rockster is. Ze is een inspiratie die laat zien dat geluk van iedereen is.

Terwijl ik dit schrijf, luister ik naar haar muziek. Mantra’s. Iets wat ik vroeger niet beluisterde. Zalig.

Binu Singh

Ik leerde Binu Singh kennen via ‘Alleen Elvis blijft bestaan’. Ze is een klassiek opgeleide kinderpsychiater die de inzichten van het Oosten, ze is Indische laat samen vloeien met de inzichten die ze kreeg vanuit haar eigen cultuur. En deze combinatie zorgt ervoor dat ze mensen aanzet om op een andere manier naar baby’s en kleine kinderen te kijken en ze intenser en op een natuurlijke manier te verzorgen en te koesteren. De baby’s praten niet maar problemen met baby’s geven inzicht in wat er fout loopt in de maatschappij.

Ik pikte enkele uitspraken van Binu Singh om inzicht te geven in haar denken. Om deze dame echt te begrijpen, moet je de tijd nemen. Onlangs was ze in De Afspraak. Onze media is vaak te vluchtig en aast op quotes. Mensen die echt iets te vertellen hebben, hebben meer tijd nodig. En die tijd kreeg ze wel bij Thomas.

“Onhandelbare baby’s zijn vooral een signaal van hoeveel stress er in hun omgeving is. Een onhandelbare baby is een baby in nood. En weet dat daar per definitie ouders in nood zijn.”

Ze roept de samenleving op om beter te zorgen voor baby’s en hun ouders.

“Die eerste 1001 dagen in een kinderleven, van conceptie tot de leeftijd van twee jaar, zijn cruciaal voor de rest van het leven. Wat in die periode gebeurt, legt in grote mate vast hoe we later functioneren, zowel op psychologisch, sociaal als biologisch vlak. Helaas zijn de meeste hulpverleners, laat staan de rest van de maatschappij, niet op de hoogte van de mogelijke psychosociale problemen die achter reflux, huilbaby’s en moeilijke slapers schuilgaan.”

De eerste 1001 dagen dat is tot het kind 3.5 jaar is (tot de tweede kleuterklas). Hoe erg is het dat wij de mensen die net met kinderen in deze cruciale periode in hun leven

minst betalen,

minst maatschappelijk waarderen

en onvoldoende tijd geven om zich te bekwamen in hun eigen professionaliteit?

En ze roept ons op om meer voor onszelf te zorgen.

“Veel volwassenen voelen niet wat er met hen scheelt. Ze hebben hun eigen behoeftes leren te negeren. Dat soort inprentingen begint al in de wieg. Zelfregulatie leer je in de eerste jaren en is de basis van alle andere ontwikkelingen erna. Veel volwassenen sukkelen daar nog altijd mee. En dan staan we ervan te kijken hoeveel burn-outs er zijnw h bij jonge werknemers. We leren niet meer voor onszelf te zorgen. Want onze maatschappij faciliteert dat niet.”

Gelukkig luistert de overheid naar Binu Singh nu er zoveel problemen in de kinderopvang naar boven komen. Neen, we hebben niet meer controleurs en inspecteurs nodig maar mensen die het belang van de eerste 1000 dagen kennen en het belang ervan voor de rest van ons leven.

Klassebakken

Ik lees enorm graag boeken van en over sterke vrouwen. Liefst nog autobiografieën. Eens je de biografie van iemand las, weet je ook waar die persoon voor staat en bekijk je haar werk met een andere bril.

Elisabeth Gilbert

Mijn eerste klassebak is Elisabeth Gilbert. Ze schrijft redelijk autobiografisch in ‘Eat, pray, love’ en ook in ‘Big Magic’. In dat laatste boek vertelt ze hoe het verhaal ‘Het hart van alle dingen’ tot stand kwam. Ik kon mij levendig voorstellen hoe de auteur zich voelde toen ze het verhaal schreef.

Het citaat dat twee keer opduikt in het boek, maakt mij vrolijk en is voor mij het summum van dankbaarheid. Als we niets meer hebben, hebben we de aarde nog.

Een cadeautje voor Ursula von der Leyen om die TWEE mannen de volgende keer een koekje van eigen deeg te geven. 😉😉😉

Stel je voor dat ze zich gewoon op de grond had gezet in plaats van braafjes plaats te nemen op die sofa. Wat dan??? Laat je fantasie maar werken.

Tina Turner

Ik ben altijd fan geweest van ‘Tante Tina’ zoals we haar noemden. In 1996, zwanger van onze jongste dochter, waren we erbij in Gent. Ik dacht toen dat ik er ZO wou uitzien op haar leeftijd. Nu ben ik zelf ouder dan zij toen.

Ze wordt dit jaar 82. Schreef recent een boek over de krachten die zij vond om haar leven te maken tot wat en wie ze nu is. ‘Geluk staat je goed’. Ze zoekt en vindt sterkte in het boeddhisme.

Niet zo zeer de muziek dreef haar verder maar haar innerlijke kracht. Ook al heb je niets met deze filosofie, het is een prachtig en vlot leesbaar boek en een steun in de rug voor iedereen.

Tina STOND daar op dat podium als haar stralende zelf omdat ze daar WOU staan en een voorbeeld WOU zijn.

Met dit boek wil ze mensen sterker maken, haar lessen doorgeven.

Haar droom was ooit om leerkracht te worden en nu voelt ze zich een beetje ‘a teacher’. Ze neemt nog regelmatig fantastisch mooie muziek op met andere hele mooie stemmen, ‘Beyond’.

De moeite waard om eens te googelen. Geniet er van.

Diane von Fürstenberg DvF

Mijn derde klassebak kende ik alleen van de ‘mooie maar prijzige wikkeljurken’. Die uiteindelijk zeer ecologisch zijn want het model gaat al mee van in de jaren 70 en zelfs bij een kilootje meer, past hij nog. (Trouwens de mode van de jaren 70 komt terug. Dat wordt vechten voor die vintagejurk van bomma.)

Dat zij een bevlogen vrouw was, daar was ik mij niet van bewust. Tot ik deze week een quote van haar las.

Ze aanvaardt haar leeftijd. Ze is blij dat ze ouder mag worden. Nu is ze 74 en springlevend. Runt haar zaken in voor- en tegenspoed en schreef onlangs nog een boek waarin ze sterk advies (vooral voor vrouwen) de wereld instuurt.

Ze schreef ‘aanvaard je leeftijd, het is het bewijs dat je leefde’ bij een foto van zichzelf in badpak op INSTA.

In badpak? Ga ik nu niet direct doen.

Maar de quote treft mij wel. Ik voel mij niet oud maar de leeftijd liegt niet.

Daarom, dankbaar voor mijn leeftijd, mijn ervaring, dat ik hier nog wel en gezond mag zijn.

En columns mag schrijven voor jullie.

Quotes, de brug tussen ons

Vorige week was ik wel heel erg gericht op goeie quotes. Quotes die mij opvielen, die ik hoorde op tv, die ik las in een boek. De bron van de quotes plaats ik altijd onder de quote. Tenzij het een eigen hersenspinsel is natuurlijk.

Aan de quotes kan je zien welke boeken momenteel op mijn nachtkastje liggen of op mijn e-book staan.

Alle quotes hebben mij geraakt of zochten en vonden mij zoals Elisabeth Gilbert schreef in haar boek BIG MAGIC.

Onder de quotes staat wat meer uitleg.

Als ze jou ook raken, laat het weten.

Dan vinden we elkaar.

Geniet er van. Je mag ze zeker ook gebruiken.

Lieve groet

Lucrèce

Voor al wie dacht dat deze kranige tante enkel nog ligt te zonnen in haar mooie tuin in Küsnacht.
Je hebt het mis.
Ze zingt nog heel veel en schreef in 2020 dit prachtige boek.
Een geschenk voor jezelf en je beste vriend of vriendin.

.

Quote uit een lied van de zanger.
Ik hoorde de zin in ‘Liefde voor muziek’
Het is een bemoedigende zin, vaak nuttig.

De rust die de zanger uitstraalt is iets waar ik alleen kan van dromen.

Maar ik blijf dromen en oefenen natuurlijk.

Om mezelf fit te houden over wat goeie marketing is,
lees en herlees ik vaak het boek van deze wijze en grappige man.

En we kennen allemaal wel mensen die denken dat de evenaar door hun eigen gat loopt.

Of die denken, net als de haan, dat de zon opkomt omdat zij kraaien.

Het is eventjes geleden dat ik dit boek las van Jef Staes.

Maar toen ik deze week vaststelde dat mensen ervan afzien om verantwoordelijkheid te dragen,

en om de consequenties van die verantwoordelijkheid op zich te nemen, werd ik kwaad.

Verantwoordelijkheid nemen hoort bij volwassen worden. Bij de vrijheid waar ik altijd al zo hard naar verlangde.

Enkel schapen met een hek om zich heen, nemen geen verantwoordelijkheid.

De boer zorgt voor hen.

We willen zelf kunnen denken en beslissen toch? Vrij zijn.

Rob De Nijs stopt er mee.

De man met de prachtige stem en de fantastisch mooie teksten.

Ik kreeg het boek en de nieuwe cd in ruil voor mijn ticket

want waarschijnlijk gaat het afscheidsconcert niet meer door.

Zo jammer.

Maar zijn laatste liedjes zijn heel mooi. Daar zitten pareltjes tussen.

Dit maakte ik op 1 april. Het is een boodschap van God. Elke week krijg ik een boodschap van Hem.

Iets Amerikaans. Ooit zelf ingetekend. Wanneer? Geen idee.

Maar ik lees de boodschappen, net zoals je in de metro op de trein (waar is de tijd?) je horoscoop leest. God stuurt altijd mooie boodschappen.

Dit is een een schot in de roos want ze past perfect. Ik schrijf graag, dat is de creatieve vorm waarin ik mijn ‘ziel’ laat spelen. De boodschap is zo mooi en universeel want iedereen heeft wel iets waar hij/zij zich creatief mee uit. En wat je ziel laat spelen. Moraal van het verhaal: SPELEN MAG VAN GOD. Is mij ooit anders verteld.

Pasen haalt iets meligs in mij boven. Ik haalde een bronzen kunstwerk uit de stolp en plaatste er drie kuikentjes onder.

Zie je mij in de weerkaatsing van het glas terwijl ik met mijn GSM een foto maak?

Weet je die kuikentjes maakten mij heel gelukkig. De bloemen en de kaarsjes ook. Altijd.