Klassebakken

Ik lees enorm graag boeken van en over sterke vrouwen. Liefs nog autobiografieën. Eens je de biografie van iemand las, weet je ook waar die persoon voor staat en bekijk je haar werk met een andere bril.

Elisabeth Gilbert

Mijn eerste klassebak is Elisabeth Gilbert. Ze schrijft redelijk autobiografisch in ‘Eat, pray, love’ en ook in ‘Big Magic’. In dat laatste boek vertelt ze hoe het verhaal ‘Het hart van alle dingen’ tot stand kwam. Ik kon mij levendig voorstellen hoe de auteur zich voelde toen ze het verhaal schreef.

Het citaat dat twee keer opduikt in het boek, maakt mij vrolijk en is voor mij het summum van dankbaarheid. Als we niets meer hebben, hebben we de aarde nog.

Een cadeautje voor Ursula von der Leyen om die TWEE mannen de volgende keer een koekje van eigen deeg te geven. 😉😉😉

Stel je voor dat ze zich gewoon op de grond had gezet in plaats van braafjes plaats te nemen op die sofa. Wat dan??? Laat je fantasie maar werken.

Tina Turner

Ik ben altijd fan geweest van ‘Tante Tina’ zoals we haar noemden. In 1996, zwanger van onze jongste dochter, waren we erbij in Gent. Ik dacht toen dat ik er ZO wou uitzien op haar leeftijd. Nu ben ik zelf ouder dan zij toen.

Ze wordt dit jaar 82. Schreef recent een boek over de krachten die zij vond om haar leven te maken tot wat en wie ze nu is. ‘Geluk staat je goed’. Ze zoekt en vindt sterkte in het boeddhisme.

Niet zo zeer de muziek dreef haar verder maar haar innerlijke kracht. Ook al heb je niets met deze filosofie, het is een prachtig en vlot leesbaar boek en een steun in de rug voor iedereen.

Tina STOND daar op dat podium als haar stralende zelf omdat ze daar WOU staan en een voorbeeld WOU zijn.

Met dit boek wil ze mensen sterker maken, haar lessen doorgeven.

Haar droom was ooit om leerkracht te worden en nu voelt ze zich een beetje ‘a teacher’. Ze neemt nog regelmatig fantastisch mooie muziek op met andere hele mooie stemmen, ‘Beyond’.

De moeite waard om eens te googelen. Geniet er van.

Diane von Fürstenberg DvF

Mijn derde klassebak kende ik alleen van de ‘mooie maar prijzige wikkeljurken’. Die uiteindelijk zeer ecologisch zijn want het model gaat al mee van in de jaren 70 en zelfs bij een kilootje meer, past hij nog. (Trouwens de mode van de jaren 70 komt terug. Dat wordt vechten voor die vintagejurk van bomma.)

Dat zij een bevlogen vrouw was, daar was ik mij niet van bewust. Tot ik deze week een quote van haar las.

Ze aanvaardt haar leeftijd. Ze is blij dat ze ouder mag worden. Nu is ze 74 en springlevend. Runt haar zaken in voor- en tegenspoed en schreef onlangs nog een boek waarin ze sterk advies (vooral voor vrouwen) de wereld instuurt.

Ze schreef ‘aanvaard je leeftijd, het is het bewijs dat je leefde’ bij een foto van zichzelf in badpak op INSTA.

In badpak? Ga ik nu niet direct doen.

Maar de quote treft mij wel. Ik voel mij niet oud maar de leeftijd liegt niet.

Daarom, dankbaar voor mijn leeftijd, mijn ervaring, dat ik hier nog wel en gezond mag zijn.

En columns mag schrijven voor jullie.

Quotes, de brug tussen ons

Vorige week was ik wel heel erg gericht op goeie quotes. Quotes die mij opvielen, die ik hoorde op tv, die ik las in een boek. De bron van de quotes plaats ik altijd onder de quote. Tenzij het een eigen hersenspinsel is natuurlijk.

Aan de quotes kan je zien welke boeken momenteel op mijn nachtkastje liggen of op mijn e-book staan.

Alle quotes hebben mij geraakt of zochten en vonden mij zoals Elisabeth Gilbert schreef in haar boek BIG MAGIC.

Onder de quotes staat wat meer uitleg.

Als ze jou ook raken, laat het weten.

Dan vinden we elkaar.

Geniet er van. Je mag ze zeker ook gebruiken.

Lieve groet

Lucrèce

Voor al wie dacht dat deze kranige tante enkel nog ligt te zonnen in haar mooie tuin in Küsnacht.
Je hebt het mis.
Ze zingt nog heel veel en schreef in 2020 dit prachtige boek.
Een geschenk voor jezelf en je beste vriend of vriendin.

.

Quote uit een lied van de zanger.
Ik hoorde de zin in ‘Liefde voor muziek’
Het is een bemoedigende zin, vaak nuttig.

De rust die de zanger uitstraalt is iets waar ik alleen kan van dromen.

Maar ik blijf dromen en oefenen natuurlijk.

Om mezelf fit te houden over wat goeie marketing is,
lees en herlees ik vaak het boek van deze wijze en grappige man.

En we kennen allemaal wel mensen die denken dat de evenaar door hun eigen gat loopt.

Of die denken, net als de haan, dat de zon opkomt omdat zij kraaien.

Het is eventjes geleden dat ik dit boek las van Jef Staes.

Maar toen ik deze week vaststelde dat mensen ervan afzien om verantwoordelijkheid te dragen,

en om de consequenties van die verantwoordelijkheid op zich te nemen, werd ik kwaad.

Verantwoordelijkheid nemen hoort bij volwassen worden. Bij de vrijheid waar ik altijd al zo hard naar verlangde.

Enkel schapen met een hek om zich heen, nemen geen verantwoordelijkheid.

De boer zorgt voor hen.

We willen zelf kunnen denken en beslissen toch? Vrij zijn.

Rob De Nijs stopt er mee.

De man met de prachtige stem en de fantastisch mooie teksten.

Ik kreeg het boek en de nieuwe cd in ruil voor mijn ticket

want waarschijnlijk gaat het afscheidsconcert niet meer door.

Zo jammer.

Maar zijn laatste liedjes zijn heel mooi. Daar zitten pareltjes tussen.

Dit maakte ik op 1 april. Het is een boodschap van God. Elke week krijg ik een boodschap van Hem.

Iets Amerikaans. Ooit zelf ingetekend. Wanneer? Geen idee.

Maar ik lees de boodschappen, net zoals je in de metro op de trein (waar is de tijd?) je horoscoop leest. God stuurt altijd mooie boodschappen.

Dit is een een schot in de roos want ze past perfect. Ik schrijf graag, dat is de creatieve vorm waarin ik mijn ‘ziel’ laat spelen. De boodschap is zo mooi en universeel want iedereen heeft wel iets waar hij/zij zich creatief mee uit. En wat je ziel laat spelen. Moraal van het verhaal: SPELEN MAG VAN GOD. Is mij ooit anders verteld.

Pasen haalt iets meligs in mij boven. Ik haalde een bronzen kunstwerk uit de stolp en plaatste er drie kuikentjes onder.

Zie je mij in de weerkaatsing van het glas terwijl ik met mijn GSM een foto maak?

Weet je die kuikentjes maakten mij heel gelukkig. De bloemen en de kaarsjes ook. Altijd.