Ik wens jou een ‘Miracle Morning’

Hoorde jij al van de 5 o’clock-club?

Dat zijn mensen die elke morgen op hetzelfde uur opstaan, om 5 uur en nadien een 6-tal rituelen doen om uiteindelijk de dag fit en met volle goesting door te komen.

Ik herinner mij in deze context de naam van Richard Branson. Mooi, rijk, verstandig en still good looking.

En ja, ik probeerde het ritueel uit. Zeker 2 keer.

VOOR corona en VOOR het vast thuiskantoor, had ik elke dag een ander uur om te vertrekken naar het werk. Knap vervelend om rituelen op te bouwen en aan te houden. Dus het bleef bij deze twee keer. Hoewel ik wist dat het deugd deed.

Lees dat boek en doe het!

Recent hoorde ik over het boek Miracle Morning van Hal Elrod, 6 Gewoonten om je leven succesvoller te maken voor 8 uur. In verschillende praat- en werkgroepen waar ik deel van uitmaak, vertelde iemand van haar (ja vooral vrouwen) fantastische resultaten bij deze rituelen. Een collega copywriter haalde het enkele weken later ook aan. Dit voelt als synchroniciteit. DAT is het boek dat ik MOET lezen.

En toen ik bericht kreeg dat het e-book een paaskoopje was in de Nederlandse winkel van ons allemaal, had ik geen reden maar om het te negeren.

Voor 8 uur … mmmm. Tussen 7 en 8 zag ik het misschien zitten. Dus bestelde ik er één voor mezelf en gaf het onmiddellijk door aan een mogelijke running mate. Want partners in crime heb ik nodig om mij te stimuleren, te motiveren, desnoods uit mijn bed te bellen.

Lees het boek

Ik startte met het boek te lezen maar nam het nog niet volledig door. En deze morgen startte ik ook met het ritueel om 7 uur.

Dat is voor 8 uur maar volgens wat ik nu al las, is dat eigenlijk te laat. Ik ga daarmee geen wereldschokkende veranderingen bij mezelf teweeg brengen. Morgen is er terug een morgen om het beter te doen.

Doe het

Miracle Morning Hal Elrod

Het ritueel, S.A.V.E.R.S.

  • tien minuten Stilte – meditatie
  • tien minuten Affirmaties zeggen tegen jezelf
  • tien minuten Visualisaties
  • tien minuten Excersise – beweging
  • tien minuten Reading – lezen
  • tien minuten Schrijven

Wat en hoe ik het deed

Ik startte om 7 uur. Een goed begin maar niet goed genoeg, ik weet het.

Ik begon met 10 minuten allerlei yogaoefeningen en echt waar. Daar stroomt de energie echt wel van door je lijf. Dit wil ik zeker terug elke morgen doen. Door het thuiswerken heb ik dit deel van mijn ochtendritueel sterk verwaarloosd. En ik voel met echt stijf. Dus dit is een noodzaak.

Daarna deed ik mijn dagelijkse meditatie van Vishen Lakhiani. Hij begeleidt mij al 5 jaar elke morgen de dag in. Het is een combinatie van meditatie en visualisatie. Voor vandaag moet dit volstaan want 10 minuten visualiseren is nieuw voor mij. Daar moest ik dus even over nadenken en dat deed ik terwijl ik schreef.

Als affirmatie koos ik voor een begeleiding naar laag alfa, het niveau waarop we ontvankelijk zijn voor creatieve ideeën en suggesties van PRANA SELFCOACHING. Ik werkte aan een sterk stimulerende en ondersteunende overtuiging om mijn dag te starten.

En als laatste les ik nog even verder in het boek ‘Miracle Morning’

Ik sprong met plezier in mijn douche en zat met de glimlach aan het ontbijt. En nu is dit blogje al bijna volledig klaar. Ik zit hier fris en monter en straks bezoeken we het museum van Paul Delvaux. Ook een vorm van meditatie en inspiratie voor mij.

Wat ik nog kan en MOET veranderen

Stel, dat ik toch om 5 uur gestart was? Om kwart na 6 onder de douche stond, om half 7 aan de ontbijttafel. Dan was mijn dag om 7 uur gestart en niet om 9 uur zoals nu.

Dan had ik die instagramcursus grondig kunnen doornemen, de teksten voor mijn website kunnen optimaliseren en was ik misschien eindelijk kunnen beginnen aan dat e-book dat in mijn hoofd wel maar op papier nog geen vorm heeft.

Mijn vraag: Heb jij zin om mee te doen? Ik denk/voel dat het de moeite waard is.

Vandaag is het voor mij alvast een schitterende morgen.

De auteur zegt dat je door het ritueel elke dag het gevoel hebt dat het Kerstmis is. Dat hoeft niet echt maar ik hou wel van productieve dagen.

En daar ga ik voor.

Ga jij mee?

Into the wild ( ook op school)

Als je je nu afvraagt wat de Oostenrijkse kunstenaar Hundertwasser met BOTJES (voor mijn Nederlandse lezers LAARSJES) te maken heeft, moet je verder lezen. Neen, jij vraagt je dat niet af maar toch, het wordt boeiend. Ik neem jou mee van Wenen naar Boston over Wenen en terug naar onze Vlaamse scholen. We reizen samen met de Oostenrijkse kunstenaar Hundertwasser.

Hundertwasser? Wie?

Friedensreichs Hunderdwasser (pseudoniem) was architect en kunstenaar en werkte vanuit een zeer natuurlijke kijk op de wereld. Als Jood ontliep hij de deportatie in de Tweede Wereldoorlog in tegenstelling tot veel familieleden. Hij is gekend voor zijn felgekleurde bouwwerken en dito schilderijen. Hij overleed in 2000. Twee jaar later maakte ik in Wenen kennis met hem en zijn erfenis.

Eerste citytrip naar Wenen

Hundertwasserhuis in Wenen http://www.luc-raak.be

In het jaar dat euro werd ingevoerd, 2002, vlogen wij in januari naar Wenen. Voor de oprichting van Brussels Airlines introduceerde het management goedkope vluchten en dus twijfelden we niet. Ik zal mij dat bezoek nog lang herinneren omwille van de koude, de heerlijke warme chocolademelk MET room en de grote stukken sachertorte. In mijn herinnering sta ik al lang op dieet maar blijkbaar liet ik mij goed gaan tijdens de Weense dagen.

Wenen is mooi maar ergens in kleine letters in één of andere gids zag ik ‘Das Hundertwasserhaus’ staan. De kleurrijke foto trok mij aan, de man was mij totaal onbekend. Het huis ligt een eind buiten het centrum maar als wij het vinden, kan jij dat ook.

Das Hundertwasserhaus in Wenen en wat ik er leerde

Het Hundertwasserhuis in Wenen is vooreerst kleurrijk maar schots en scheef. De vloeren liggen er zeer oneffen. De architect bracht het organische van de natuur naar binnen en door de ramen groeien bomen.

De man ( knap), het huis, de kunst en de filosofie slorpten mij op. De reden voor de oneffen vloeren herinner ik mij nog levendig. Meer nog, ik vertel het vaak in scholen als ik controles doe voor de veiligheid. Hundertwasser vond dat vloeren oneffen moesten liggen omdat mensen anders hun voeten niet meer bewust neerzetten en daardoor te veel in hun hoofd leven.

Hij creëerde oneffenheden, net als in de natuur. Voor een wandeling door het bos heb je een stevige schoen nodig maar je zet ook elke stap bewust omdat de kans bestaat dat anders valt.

En daar is juffrouw Lucrèce weer

‘Wat heeft dat nu weer met opvoeden en onderwijs te maken?’ hoor ik mijn vriendinnen die vinden dat ik daar te veel over praat, vragen. Alles! Door de vele veiligheidsvoorschriften maken wij onze speelplaatsen zo onnatuurlijk veilig dat kinderen zich zelfs geen pijn meer kunnen doen als ze vallen. Poorten worden automatisch afgesloten. Kinderen en volwassenen weten niet meer wanneer of waarom een deur achter hen sluit. De ervaring verengt zich tot doen en sluit alle denken uit.

Of ik vind dat we kinderen zichzelf moeten pijn doen om lessen te leren? Natuurlijk niet. Maar naast veiligheid is er ook opvoeding, zijn er afspraken, is er bewust worden. Ooit wandelen ze wel in de bossen, stappen ze op harde stenen, klimmen ze over rotsen. We kunnen hen maar beter duidelijk uitleggen dat wandelen in de natuur wel gevaren inhoudt vooraleer ze het echte leven ingaan.

En dan is er nog een tweede facet aan het idee van oneffen vloeren, namelijk dat we bewust onze voeten op de grond moeten zetten. Als je dat niet meer doet, loop je met je kop in de wolken. Hundertwasser roept op tot bewust leven. Wie aan zijn/haar zelfbewustzijn werkt, wie mediteert, wie yoga doet, wie gewoon wandelt of loopt in de natuur weet dat het mentale en fysieke contact met de grond je rustig en bewust maakt en je in het NU brengt.

Het NU is de staat van zijn waar je niet piekert over wat was en geen angsten hebt voor wat mogelijks nog moet komen.

Boston, een volgende ontmoeting

Zes jaar geleden belden mijn compagnon de route en ik lukraak aan bij een kunstgalerij in een herenhuis in Boston. De galerij was onopvallend op de tweede verdieping en het mag een wonder heten hoe wij er toe kwamen om daar aan te bellen. We moesten er precies zijn en we werden fantastisch goed ontvangen. Het eerste wat mij opviel was de lange gang vol werken van Hundertwasser, één van hun topartiesten. Dat het een galerij was die alleen Joods werk verkocht, had er natuurlijk mee te maken. En weer voelde ik mij daar thuis tussen de hoopgevende prachtige werken met de vooral organische vormen en fantastische kleuren. De werken waren te duur om mee naar huis te nemen maar ik koester de gratis kalender die ik kreeg met werken van Hundertwasser.

Terug in Wenen, mijn intieme afspraak met de kunstenaar

Drie jaar geleden waren we terug in Wenen. Tijdens de gidsbeurt in de stad werd getoond waar Hundertwasser zijn atelier had. Recht daar tegenover in een kleine straatje was het café waar hij elke morgen zijn koffie of thee dronk. Ik zag geen herkenning bij mijn reisgenoten bij het horen van de naam Hundertwasser. Na de wandeling verliet ik de groep en ging terug voor een intiem rendez-vous. Het café was sober en studentikoos. Er was waarschijnlijk niet veel veranderd sedert de  kunstenaar daar kwam. Ik stelde mij voor dat hij in een hoek zijn krant zat te lezen of aan de toog hing voor een verkwikkende koffie om daarna totaal in zichzelf gekeerd aan een nieuw project te werken. Het was voor mij een zalig moment al viel de taart daar tegen.

Mijn ontmoeting via de chatbox van Prana mental excellence

Deze morgen zag ik zijn naam verschijnen in de chatbox van Prana. Blijkbaar lopen in Nederland verschillende projecten met kinderen rond Hundertwassers idee van de vijf huiden. Dit facet van de kunstenaar was mij ontgaan. Toch som ik de huiden even op.

De vijf huiden

Onze vijf huiden zijn  

1e huid: Jezelf, je eigen huid

2e huid: Je kleding

3e huid: Je huis

4e huid: Je familie/vrienden, stad en land

5e huid: De natuur, het milieu, de aarde ‘  

De eenheidsgedachte dat wij verbonden zijn met de natuur is hierin terug te vinden want we willen ons thuis voelen in onszelf en op de aarde.

Into the wild in Everbeek

Als ik naar buiten kijk, zie ik ouders met kinderen wandelen met zware schoenen aan en vooral constant oplettend waar ze hun voeten zetten. Goed bezig. Dankzij de pandemie trokken we massaal naar buiten. Maar niet elk kind heeft ouders die met hen de natuur intrekken. De meeste kinderen gaan wel naar school. En er zijn nog te veel scholen met een grote tuin waar kinderen niet, of niet bij nat weer of niet omwille van veiligheid, mogen spelen. Jammer? Doodzonde! Kinderen zijn op te voeden, met kinderen kan je praten, kinderen kunnen afspraken naleven als ze in ruil zoveel mogelijk tijd buiten mogen doorbrengen. Laat kinderen toch spelen op natte en oneffen oppervlaktes. Zij leven al genoeg met het hoofd in de wolken tijdens de vele online- en andere louter cognitieve lessen.

Als directeurs mij een lange lijst redenen geven waarom kinderen niet altijd naar buiten mogen tijdens de speeltijden, heb ik maar één antwoord, ‘BOTJES, koop hen botjes’. En leer dat eens vallen enkel feedback is om de volgende keer beter en bewuster op letten terwijl ze spelen.

Elk kind naar buiten, weer of geen weer. http://www.luc-raak.be

So let’s begin!

Heb jij een ochtendritueel dat jou uit je slaap haalt en in volle energie aan de dag laat beginnen?

Koffie telt niet mee…

Slechts één zin in een voordracht viel mij op. De spreker zei dat ze elke morgen rituelen heeft om te stralen want haar klanten en werknemers verdienen het om het beste te krijgen . In haar geval is de mindset van de spreker sterk verbonden met de manier waarop ze haar lezing brengt. En gisteren hoorde ik het opnieuw van een andere lesgever. Zij koos een optimistisch en ritmisch lied dat ze elke keer speelt, meezingt en er zelfs een paar dansstapjes op maakt telkens ze zich even depri voelt. Omdat jijzelf en de mensen waarmee je leeft en werkt, een levendige jij verdienen.

Mijn GSM wekt mij op de tonen van ‘Wired for sound’ van Cliff Richard. Een lied uit 1981 met een fantastische clip waar de zanger rolschaatsend zijn lied zingt. Toen kon ik niet geloven dat een 41-jarige nog rolschaatste. Dat idee is sedert mijn 40 ste achterhaald en het muziekje zorgt er elke morgen voor dat ik met schaatsbewegingen mijn bed uit stap. Ik geef toe dat er momenten zijn dat ik meer dan dat nodig heb, maar ik probeer.

Meestal heb ik een tweede start van de dag die zijn nut voor mij bewees; een korte meditatie van Vishen Lakhiani. Ik plukte ze uit de voordracht die onder zijn naam verscholen zit. Klik maar door, de meditatie loopt van minuut 22 tot minuut 35. Deze meditatie staat in een saaiere en langere versie op youtube, The 6 Phase Meditation.

De versie die ik gebruik werkt beter voor mij om drie eenvoudige redenen.

  1. Ze is kort en krachtig.
  2. Hij start met de woorden “So let’s begin”.
  3. En eindigt met “And see yourself empowererd to face your day”.

“So let’s begin” werkt voor mij als de bel voor Pavlovs hond. Ik krijg instant rust over mij. De laatste woorden van mijn opname “And see yourself empowererd to face your day” brengen automatisch een glimlach op mijn gezicht. De woorden zetten mij aan om energiek aan de nieuwe dag en een reeks opdrachten te beginnen.

Luc-raak, de brug naar een positieve mindset omdat we het verdienen.

Het idee dat mensen verdienen dat we er krachtig staan, zet mij aan om daar elke dag in te investeren. Het is voor niemand goed om er als een wrak bij te lopen en zeker niet als je met mensen werkt.

CORONA leert ons dat we moeten thuis blijven als we ziek zijn. Dan is rusten de enige optie.

Ik leerde dat de wereld onze spiegel is. De beste manier om een mooie dag te beleven is de juiste mindset. En daar kunnen we tot op zekere hoogte iets aan doen.

Heb jij een lied of een ritueel dat jou een boost geeft? Dat zou ik nu eens willen horen. Deel het, je maakt er anderen gelukkig mee.

De kern van alle dingen

De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
Alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

En donker zingt mijn bloed,
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.
Met U zijn er geen verten meer
en alles is nabij.

Des levens aanvang glinstert weer,

geen gisteren en geen morgen meer,
geen tijd meer en geen uren,
geen grenzen en geen muren;
en alle angst voorbij,
verlost van schaduw en van schijn,
wordt pijn en smart tot vreugd verheven!
 

Hoe kan het zoo eenvoudig zijn!
Hoe kan het leven Hemel zijn,
met U, o kern van alle leven!
Ik weet het niet, ik vind geen naam,
ik krijg het met geen woorden saam
wat er nu omgaat in mijn ziele.
Is het soms blijdschap? Is ‘t verdriet?
Of allebei? En ook weer niet …
Ik kan slechts zwijgend knielen.

Felix Timmermans (1886-1947)