Boer zoekt grond waar woorden groeien

Eerst zorgen voor goeie grond

Gisteren mocht ik genieten van gesprekken tijdens een onderzoek. Leden uit het team werkten samen vanuit een zelfde visie die jaar na jaar groeide. Het startte allemaal met een gemeenschappelijk hoger doel. Ze bewerkten eerst de grond en ploegen nog steeds enthousiast verder.

Sommige zaden groeien, anderen niet. Sommige planten dijen op hun grond, anderen niet. Die hebben meer of minder water nodig. Misschien bevat hun grond te veel vetstof voor hyper allergische plantjes. Of te weinig voor zaden die heel veel vet nodig hebben. Maar de grond is goed. Daar twijfelt niemand aan.

Het team bestaat zowel uit vrijwilligers als loontrekkers. Het gemeenschappelijk doel is de schakel die hen bindt. Hun werking vraagt inzet, veel inzet maar samen vooropgestelde doelen bereiken, geeft voldoening.

Gratis snoep! Een TED-talk

Laat mij dan ook heel toevallig, (bestaat toeval wel?) gisterenmorgen deze TED-talk (link) beluisteren van Emily Esfahani Smith’s. Een zalige snoep om mijn suikervrije dag te beginnen. Ze vertelt ‘meaning is the key to a fulfilling life’. Meaning als betekenins, een meerwaarde, een hoger doel, wat je gelooft, waar je voor staat.

De snoep hielp mij om mijn positieve indrukken te kaderen.

Mensen veranderen niet van werk om succes te hebben, om meer te verdienen, om meer status te krijgen maar om een hoger doel te realiseren; kinderen goed onderwijs geven, mensen helpen bij hun genezing, kinderen opvoeden tot weerbare mensen, mensen zonder toekomstperspectief weer hoop geven.

Natuurlijk zijn er anderen maar die botsen dan maar tegen hun muren.

Mensen met een hoger doel ervaren meer geluk. Maar ook voor hen zijn muren waar er kunnen tegen botsen. En zo’n mensen kruisten ook mijn pad.

Plantgoed dijt enkel op goeie grond

Gedurende de dag mocht ik genieten van cohesie, professionele samenwerking, eensgezindheid, respect, innerlijk geluk bij mensen met een duidelijke missie en visie. De teamleden vonden elkaar in hun ideaal. Neen, om samen idealen te realiseren moet je zelfs geen vrienden zijn. Je gaat voor hetzelfde en dat is voldoende. Nieuwe mensen moeten eerst de grond waarderen en dan pas mogen ze er in. Als ze bereid zijn om de grond verder te bewerken op een respectvolle manier.

Zaden en plantsel sterven in dorre grond

Gisteravond kreeg ik een afscheidsmail van iemand met idealen die deze nu op een ander terrein zal zoeken, hopelijk vinden. Zij had een braak stuk grond gezien waar ze ideeën en doelen rond had. De grond was klaar om te bebouwen, te verfraaien. Dacht ze. Anderen zagen niet dat het de grond aan iets ontbrak en ze vond geen erkenning voor haar enthousiasme. Waarschijnlijk was er geen gemeenschappelijke droom waar haar idealen deel konden van uitmaken. De grond was niet klaar voor haar zaaigoed. Ze ploegde, zaaide en plantte maar had niet het gevoel dat er iets groeide. Ze gooit de handdoek in de ring en gaat op zoek naar nieuwe grond.

Toch beter eerst een bodemonderzoek laten doen

Een zelfde gesprek had ik vorige week met iemand die net in een leidinggevende functie begon. Iemand met visie, iemand met een missie. Daardoor had ze indruk gemaakt op de jury. Ze werd aangenomen. Hopend dat zij verandering zou brengen. Maar het team, noch het bestuur was klaar voor verandering, klaar voor haar diepgewortelde visie en missie.

‘Zo jammer‘, zei ik haar. Ik geloof sterk in haar talenten en ideeën. ‘Jij had de kans moeten krijgen om een school te kiezen die klaar was voor jou.’

Mensen aanwerven is nog te vaak een eenrichtingsverkeer. Door doelen, visies en idealen niet op voorhand af te stemmen, geraken mensen ontgoocheld. En dat voelde ik ook bij deze dame.

De boer verwerkt ook tegenslag

Toen zag ik de quote van Mandela, ‘Ik verlies niet, ik win of leer’.

Mandela heeft uiteindelijk mooie dingen gedaan in zijn leven, de apartheid aangepakt en de menselijke geest wakker geschud. Hij heeft kansen gekregen en zijn visie en levensdoelen kunnen houden en uitdragen. Maar hij heeft dit alles ook met 27 jaar gevangenis moeten betalen.

Ik hoop nu vooral dat de mensen die ontgoochelingen opliepen inzien dat ze wel geleerd hebben. Dat ze zichzelf niet verloochenden en dat ze zelfs nog meer overtuigd geraken van hun eigen missie en visie, doorheen de ontgoocheling. Ik wens hen toe dat ze zich geen verliezers voelen maar winnaars net omdat ze trouw zijn gebleven aan hun eigen idealen.

… en ploegt voort

Vandaag denk ik dus heel speciaal aan de mensen de passende grond voor hun zaden nog niet vonden.

Alles komt uiteindelijk goed, maar die tussenperiode is lastig.

Schrijven voor bewerkte grond

Voor ik teksten kan schrijven voor iemand, is het essentieel dat ik weet hoe zij hun grond bewerken en van welke plantjes de klant houdt. Pas als we elkaar begrijpen, connectie voelen, kan ik mij inleven en voor hen schrijven. Uiteindelijk schrijf je als copywriter meestal teksten waar een ander zijn naam onder zet. En dat moet juist voelen voor de klant.

Maar schrijven is daarom niet minder uitdagend voor mij. Het is boeiend om eens in de kop van een ander te kruipen.

Klassebakken

Ik lees enorm graag boeken van en over sterke vrouwen. Liefst nog autobiografieën. Eens je de biografie van iemand las, weet je ook waar die persoon voor staat en bekijk je haar werk met een andere bril.

Elisabeth Gilbert

Mijn eerste klassebak is Elisabeth Gilbert. Ze schrijft redelijk autobiografisch in ‘Eat, pray, love’ en ook in ‘Big Magic’. In dat laatste boek vertelt ze hoe het verhaal ‘Het hart van alle dingen’ tot stand kwam. Ik kon mij levendig voorstellen hoe de auteur zich voelde toen ze het verhaal schreef.

Het citaat dat twee keer opduikt in het boek, maakt mij vrolijk en is voor mij het summum van dankbaarheid. Als we niets meer hebben, hebben we de aarde nog.

Een cadeautje voor Ursula von der Leyen om die TWEE mannen de volgende keer een koekje van eigen deeg te geven. 😉😉😉

Stel je voor dat ze zich gewoon op de grond had gezet in plaats van braafjes plaats te nemen op die sofa. Wat dan??? Laat je fantasie maar werken.

Tina Turner

Ik ben altijd fan geweest van ‘Tante Tina’ zoals we haar noemden. In 1996, zwanger van onze jongste dochter, waren we erbij in Gent. Ik dacht toen dat ik er ZO wou uitzien op haar leeftijd. Nu ben ik zelf ouder dan zij toen.

Ze wordt dit jaar 82. Schreef recent een boek over de krachten die zij vond om haar leven te maken tot wat en wie ze nu is. ‘Geluk staat je goed’. Ze zoekt en vindt sterkte in het boeddhisme.

Niet zo zeer de muziek dreef haar verder maar haar innerlijke kracht. Ook al heb je niets met deze filosofie, het is een prachtig en vlot leesbaar boek en een steun in de rug voor iedereen.

Tina STOND daar op dat podium als haar stralende zelf omdat ze daar WOU staan en een voorbeeld WOU zijn.

Met dit boek wil ze mensen sterker maken, haar lessen doorgeven.

Haar droom was ooit om leerkracht te worden en nu voelt ze zich een beetje ‘a teacher’. Ze neemt nog regelmatig fantastisch mooie muziek op met andere hele mooie stemmen, ‘Beyond’.

De moeite waard om eens te googelen. Geniet er van.

Diane von Fürstenberg DvF

Mijn derde klassebak kende ik alleen van de ‘mooie maar prijzige wikkeljurken’. Die uiteindelijk zeer ecologisch zijn want het model gaat al mee van in de jaren 70 en zelfs bij een kilootje meer, past hij nog. (Trouwens de mode van de jaren 70 komt terug. Dat wordt vechten voor die vintagejurk van bomma.)

Dat zij een bevlogen vrouw was, daar was ik mij niet van bewust. Tot ik deze week een quote van haar las.

Ze aanvaardt haar leeftijd. Ze is blij dat ze ouder mag worden. Nu is ze 74 en springlevend. Runt haar zaken in voor- en tegenspoed en schreef onlangs nog een boek waarin ze sterk advies (vooral voor vrouwen) de wereld instuurt.

Ze schreef ‘aanvaard je leeftijd, het is het bewijs dat je leefde’ bij een foto van zichzelf in badpak op INSTA.

In badpak? Ga ik nu niet direct doen.

Maar de quote treft mij wel. Ik voel mij niet oud maar de leeftijd liegt niet.

Daarom, dankbaar voor mijn leeftijd, mijn ervaring, dat ik hier nog wel en gezond mag zijn.

En columns mag schrijven voor jullie.

Acht Aardige Aannames

Benieuwd welke quotes mij deze week raakten?

Deze inzichten kwamen deze week naar mij toe. Uitspraken die mij raken, hebben ergens al wortels in mijn leven, in mijn denken, in mijn voelen. Daarom vallen ze mij op.

Ik pluk ze NIET lukraak van het internet. Ze staan wel in de boeken die naast mijn bed liggen, in de boekenkast of op mijn e-reader staan. (Dank U Piet voor dit kerstcadeau.)

Ze komen luc-raak naar mij toe. Luc-raak staat voor mij voor geluk (luck) en geraaktheid.

Een geluk dat ze mij raakten.

Vinden ze jou ook?

Geniet er van. Je mag ze gebruiken als jij jezelf of iemand iets wil vertellen.

  1. ANDEREN MAKEN ZICH NIET DRUK OVER JOU
http://www.luc-raak.be

Ik herinner mij een summerschool in De Provence. Een cursus over zelfrealisatie of zo iets. Ik ken het onderwerp niet meer maar weet wel nog dat ik mij een jong veulen op kamp voelde. Als 40 er.

Op een avond zei onze leraar heel beslist dat we ons NOOIT mochten afvragen wat anderen van ons denken. ‘Mensen zijn enkel bezig met zichzelf’.

WAAW dat kwam op dat moment binnen. Ik heb deze wijsheid vaak doorgegeven aan onze kinderen, jonge collega’s en vriendinnen. En kijk. Wie schrijft nu eens net hetzelfde? Deze fantastische schrijfster en klassebak Elisabeth Gilbert.

In haar boek BIG MAGIC maakt ze korte metten met uitvluchten. Het zijn uiteindelijk gewoon beperkende overtuigingen die ons afhouden van onze zelfexpressie en te zijn wie we ECHT zijn.

Eens je het juk van ‘de mensen zullen zeggen’ van je afgooit, ga je een pak rustiger door het leven.

Hoopvolle paasgedachte. De verrijzenis van jezelf in deze paastijd.

2. JE HART VOLGEN IS MOEDIG

http://www.luc-raak.be

‘Je hart volgen’, een wijze raad die ik niet kreeg van mijn ouders maar die ik al vaak aan mijn kinderen gaf. Om je hart te volgen moet je heel dicht bij je gevoel komen. En toen mijn generatie klein/ jong was, werd er minder/niet? over gevoelens gepraat.

Nu wel, ook in de scholen.

Hopelijk voelen meer en meer mensen wat hun ware ik wil. Wat hen echt gelukkig maakt.

Door de pandemie zijn we meer op onszelf en onze heel dichte omgeving aangewezen en ik voel nu dat ik veel meer van de stilte hou dan ik ooit had gedacht/ gevoeld. Het zal moed vragen om deze stilte te blijven opzoeken.

En jij? Ontdekte jij iets wat je nu meer waardeert? Ben jij je hart meer gaan volgen?

Weet je nu al wat je zeker NOOIT meer wil in het nieuwe normaal?

3. OCHTENDRITUELEN ZORGEN VOOR EEN KRACHTIGE START

http://www.luc-raak.be

De ‘Miracle Morning’ is een ochtendritueel van een uur. ik hou vol. Ik ga nog niet om 5 uur ’s morgens aan de slag maar ik doe het voor 8 uur ’s morgens. En ik wil het blijven doen want het voelt goed.

Het ritueel, S.A.V.E.R.S.

  • tien minuten Stilte – meditatie
  • tien minuten Affirmaties zeggen tegen jezelf
  • tien minuten Visualisaties
  • tien minuten Excersise – beweging
  • tien minuten Reading – lezen
  • tien minuten Schrijven

Maar als dit toch te vroeg is is voor jou, heb ik een andere fantastische tip.

Ik had een heerlijke tijd met de ‘Morning Rituals’ van Prana Selfcoaching.

Rustgevend, hoopgevend, humoristisch, veel tips om meer energie te krijgen en unieke wijsheden.

zalig momentje voor jezelf en een zachte toegang tot meditatie.

Twintig minuten per dag die echt een verschil maken.

4. BRENG JE ONDERBEWUSTZIJN NIET OP IDEEEN (die jou niet dienen)

Tussen de vele woorden in dit prachtige boek van E. Gilbert, vond ik deze zin.

Totaal uit de context? Of toch weer niet.

De zin deed me denken aan een chatgesprek dat ik een paar weken geleden had met een heel enthousiaste, dynamische, idealistische, energieke dame boordevol ideeën en een agenda vol projecten.

Tot ze vorige zomer ernstig ziek werd.

Met dezelfde gedrevenheid doorstaat ze haar ziekte en ondergaat ze de vele zware behandelingen.
‘Ik kreeg alles wat ik vroeg’ zei ze. ‘Ik was zo moe en ik vroeg rust. En ik twijfelde om mijn haar kort te laten knippen.’

Nu heb ik beide.

Let op met wat je vraagt want soms krijg het op een manier die je niet wil.

Sterkte H., in gedachten bij jou.

5. TOEVAL BRENGT ONS SAMEN OF NET NIET

http://www.luc-raak.be

De zin komt uit het lied ‘Toeval’ op de laatste cd van Rob de Nijs.

Ze herinnert mij aan het boek van Franco Ferrucci ‘De nacht van de tiende maan’. Hij beschrijft daarin alle kansen die zijn vader en moeder hadden om elkaar te ontmoeten en dat NET NIET deden.

Dat boek mocht duren en duren want eens ze elkaar ontmoetten was het imaginaire avontuur voorbij. Romantische films eindigen met een huwelijk. Dat boek eindigt uiteindelijk met het moment dat ze elkaar vonden. En hij geboren kon worden.

Al die net-niet-momenten vond ik fantastisch.

En daar gaat het lied Toeval ook over.

Belinda Meuldijk schreef het. Misschien ging het over hun eigen net-niet voor altijd -relatie.

Laat ons dromen…Tijd om het boek van Ferrucci te herlezen.

6. ADEM DIEP en laat je inspireren

Met een hoofd vol inspiratie ben je nooit alleen.
Waar je die kan vinden? In de stilte van een bos, langs onze rustige Vlaamse wegen, bij het haardvuur, op wandel met een goeie regenjekker, …
Zelfs in de hoek van een tearoom of in een overvolle trein.
Als het stil is in jezelf, dan pik je de adem van het universum op.
Zo werkt dat bij mij.
En vaak is zaterdag, na een drukke werkweek, de dag waarop ik bezoek krijg van mijn inspiratie.

7. KOPPIGE WEZENS GENEREREN MEER LIKES

Ik vond een aangrijpende waarheid in de weekendbijlage van de krant. Eentje om bij stil te staan.

Hier in huis loopt een rosse kat die we gewoon POES noemen. We probeerden eerst een andere naam maar die bekte niet. Dus gewoon POES.

ALS hij reageert, DAN is het op POEOES.

“De kat heeft zich niet laten domesticeren, in tegenstelling tot de hond” zegt de dierendokter. Maar blijft zijn koppige, eigenzinnige zelf en doet wat hij wil. Ook al waardeert hij zijn huisgenoten. (troost)

Toch zie ik enorm veel likes bij foto’s van poezen. We adoreren die beestjes ondanks hun karakter. 🙃😀 Zou een beetje meer koppigheid en eigenzinnigheid voor mensen ook een kleeffactor zijn? Of hebben we daar een pels voor nodig?😉

8. LUC-RAAK, daar sta ik voor

Momenteel werk ik verder aan mijn website http://www.luc-raak.be. Voorlopig kom je nog op deze blog terecht als je http://www.luc-raak.be intikt.

En ik volg een (zoveelste) opleiding om mijn missie en visie om te zetten in concrete acties. Ik erken stimulerende overtuigingen en ontkracht de beperkende. Ik verken een boeiende wereld, binnen en buiten mezelf.

Schrijven is de job van mijn leven, het brengt mij creativiteit en heel veel arbeidsvreugde. En dat is wat ik volgend jaar voltijds ga doen.

De naam luc-raak wil ik waardig uitdragen in mijn teksten en content.

Mijn dochter Anna sprak de naam lukraak uit en ik zei intuïtief of even lukraak ‘Ja! Dat is ‘m’.

Luc (van Lucrèce natuurlijk) staat voor geluk (luck). Het is dat tikkeltje speelsheid, relativering dat ik altijd had en heb en dat in mijn schrijfsels, mijn speeches, mijn blogs, mijn columns en mijn content tot uiting komt. Mensen wijzen mij daarop en dat maakt mij echt gelukkig.

Natuurlijk moet dat tot uiting komen in die website (nu nog in opbouw).

Raak staat voor de ernst in mij. Woorden moeten treffen, raken, de juiste zijn. We willen de pijl steeds midden in de roos. Zo moet dat ook met woorden. Verkeerde woorden ondermijnen de boodschap. En creatief schrijven is in alle ernst schrappen en herschrijven.

Luc-raak of lukraak is ook een beetje ik, een intuïtief mens. ‘Intuïtie is een menselijke activiteit die verbonden is met kennis en manifesteert zich bij het oplossen van problemen‘, zegt de wetenschap.

Zo werkt dat bij mij ook. Eerst komt het idee, dan het onderzoek en dan besef ik de waarde ervan. Door de jaren ben ik op mijn intuïtie gaan betrouwen en weet ik dat als iets lukraak binnen komt, dat geen toeval is maar een combinatie van kennis, gevoel en inzicht.

Luc-raak. Daar sta ik voor!