Sint en Piet CORONAPROOF

Wij schreven een brief aan onze kleinkinderen Ferre en Seppe om hen de echte reden uit te leggen waarom de Sint dit jaar noodgedwongen een alternatieve manier zocht om hen te verwennen.

Dag mannen,

Wij hebben goed nieuws en wij hebben slecht nieuws. Op het einde van het verhaal zullen jullie merken dat het slechte nieuws uiteindelijk nog redelijk goed meevalt.

We kregen een telefoon van de administratieve dienst van de Sint en Zwarte Piet. Vorig jaar is hier iets ergs gebeurd in en rond ons huis wat de Sint en vooral Piet kwaad maakt.

Het zit zo. We hadden op de avond dat de Sint kwam onze kachel te lang laten branden. Bovendien was Omalu, weer laat op de avond blogs aan het schrijven en het licht brandde tot een stuk in de nacht. Wist ze veel dat buiten op ons dak twee mannen en een paard stonden te wachten om de cadeautjes door de schoorsteen te gooien of zoals we later hoorden, binnen te brengen. Sint had zich enorm geënerveerd om dat lange wachten en heeft toen gezworen dat hij de geschenken rechtstreeks naar Kumtich zou brengen omdat jullie wel op tijd gaan slapen en geen kachel hebben.

Uiteindelijk hebben ze eerst de omliggende straten gedaan en toen alles rustig was in huis, deden ze een nieuwe poging. Zwarte Piet kroop door de schouw, die nog warm was en heeft zich daar serieus verbrand. Hij heeft nog een week niet normaal op een stoel kunnen zitten. Sinterklaas had ook nog opmerkingen over ons dak; het is langs de regenkant groen en glad. Sint en Piet willen nu tijdens de pandemie zeker niet in het ziekenhuis belanden. Uit respect voor iedereen die al eens op ons dak loopt, heeft Opapiet het dak onmiddellijk gekuist.

Sinterklaas was het voorval intussen vergeten door zijn leeftijd en zijn goed karakter.  Piet echter beweert dat zijn ‘poepje’ bij regenachtig weer nog steeds last heeft van zijn bezoek aan de familie Vandecasteele. Hij weigert om te komen. Jullie weten dat de Sint een brave man is en altijd zoekt naar oplossingen. Hij zou gewoon langs de voordeur komen maar hij vreest dat hij hier niet meer geraakt met die nachtklok en eigenlijk wil hij het aantal bezoeken dit jaar beperken. Hij kan niet zo goed ademen met dat mondkapje. Dat mondkapje en die dikke baard zorgen voor een allergische reactie en hij moet voortdurend krabben.  En dat is gevaarlijk want om veilig over de daken te lopen, moet hij de teugels goed en met TWEE handen vasthouden.

De Sint liet dus vragen of het goed was dat hij een cadeau doormailde?

“Mailt Sinterklaas speelgoed?” vroegen we verwonderd. Misschien staat de technologie in Spanje verder dan hier en kunnen ze daar cadeaus versturen met de computer?

“Neen, Sint en Piet dachten aan een jaarabonnement voor PLOPSALAND. De jongens zijn uiteindelijk braaf geweest. Ze maakten hun taken thuis en op school goed en deden voor zover het kon aan sport. Ferre ontpopt zich als de nieuwe Ben Crabbé van Tienen op zijn drumstel en Seppe is een ware popstar op zijn cornet”.

De Sint en Piet zijn duidelijk fier op jullie. Wij ook maar dat wisten jullie al toch?

De administratieve secretaresse van de Sint vindt dat de mannen geen slachtoffer mogen zijn van de onverantwoordelijkheden van hun grootouders; te laat gaan slapen en de kachel aansteken op sinterklaasnacht.

Wij hebben ons natuurlijk duizend keer verontschuldigd. “Maar zo een abonnement is toch wel heel duur?” zeiden we tegen de secretaresse van wie we dachten dat ze echt kwaad was op ons.

“Sint heeft persoonlijk naar zijn goede vriend Sancta Claus gebeld om de som te delen” zei ze. “Want ook de Kerstman heeft na het verhaal van Zwarte Piet en de Sint maar weinig zin om dit jaar bij jullie langs te komen”. 

Wij zijn toen heel nederig en stil geworden want volgens ons krijgen jullie nu een heel tof cadeau. De secretaresse van de Sint stuurde ons de mail met alle gegevens en deze bezorgen wij jullie nu. Als de pretparken terug open zijn, start jullie abonnement.

Hopelijk zien we elkaar wel met Kerstmis zoals alle jaren.

Lieve groet

Opapiet en Omalu

Het enneagram, een groeikans

maar een nachtmerrie als je nog niet weet welk type je bent …

Zoeken en proberen. Zo ben ik en zo staat het ook op de schaal die ik van mijn vriendinnen kreeg voor mijn zoveelste verjaardag.

Altijd maar zoeken en proberen soms tevreden soms ook niet
even in hogere sferen, nog even nog even ik geniet

Misschien ben jij iemand die de dag plukt en blij is met de creatie die de Goede God op de wereld zette, jij dus. Iemand die zich nooit vragen stelt over wie hij/zij echt is. Happy you! Ik ben een zoeker en zou liefst een “vinder” zijn. En het houdt mij uit mijn slaap.

Ik ga zelfs in de leer, ik volg een cursus over het enneagram.

Het enneagram is een eeuwenoud model dat ervan uitgaat dat ieder mens geboren is als één van de 9 enneagramtypes. Best kies je een beroep of richt je je leven volgens je natuurlijke flow, die van jouw type.  

Mijn cursusboek over het enneagram

En ik ging op zoek, in de cursus en daarbuiten.

Na een eerste lezing van de 9 types kwam ik op een 4.

Ik ben dus eventjes een 4, iemand buitengewoon, bijzonder, een believer. Niet dat ik vandaag nog de pauw van het gezelschap ben, maar ooit als kind droomde ik daar wel van om een zangeres te worden. En ik denk ook constant dat mijn leven nog moet beginnen.

“Neen”, schrijft een vriendin, “denk eens aan de 7, de levensgenieter, de inspirator, de blije mens. Jij ziet het leven aan de vrolijke kant en je gaat de problemen uit de weg”. Daarna leefde ik enkele dagen als een 7 tot ik weer ging twijfelen want zo zorgeloos vind ik mezelf nu ook weer niet. Ik verdiepte mij terug in het cursusboek.

Dat doet een 5, de waarnemer, de analyticus. Een 5 informeert zich constant want kennis vergaren is echt zijn ding. Een 5 heeft regelmatig rust en stilte nodig. Ik trek mij graag terug in de bossen van Everbeek of ik verblijf regelmatig alleen en in alle rust aan de zee. Maar zo onbeholpen en verlegen als een 5 beschreven staat in de cursus, ben ik ook weer niet.

Onze jongste dochter beschreef mij onlangs als iemand die constant klaar staat om anderen te helpen. Ik ben dus een 2, de helper, de ondersteunende. Tot ik mijn afkeer voel voor mensen die anderen klein willen houden door hen constant te helpen en zo een zekere macht uitoefenen op die ander. Dat is nu net de grote valkuil van een 2. Volgens die bronnen kan ik onmogelijk een 2 zijn.

Mensen die zichzelf heel moeilijk kennen, kunnen wel eens een 9, een bemiddelaar, een relativerende, een tevreden mens zijn. Maar een 9 gaat altijd op zoek naar die gulden middenweg. Ik ken een 9, hij woont al heel lang met mij samen. Ik ga daarentegen nogal graag de confrontatie aan als ik in mijn element ben.

Misschien ben ik wel een 1, een perfectionist, een kritische, iemand die gelijk heeft. Ik werkte ten slotte meer dan 40 jaar in het onderwijs en het beroep van onderwijsinspecteur leunt toch wel sterk aan bij een pietje- precies. “Een 1 denkt vaak dat hij gelijk heeft”, zegt de lesgever. Ik durf dat ook. “En die 1 heeft ook meestal gelijk”. Ook daar herken ik iets in. Maar dan praat ik met een echte perfectionist, een collega, en ik weet zeker dat ik geen 1 ben.  

Een 6, de voorzichtige, loyale trouwe groepsdenker ben ik niet want ik overtreed te graag regels. En als ik ze niet overtreed voor het algemeen belang of omdat er boetes op staan, blijf ik heel kritisch. En ik voel mij zeker geen groepsdenker.

Van de 8, de uitdagende, de baas, de controleur en de sterke, willen mijn cursusgenoten en ik ons ver afhouden want onze lesgevers gaven Trump als voorbeeld. Eerlijk gezegd, ik wil liever niet in zijn categorie zitten.

Misschien ben ik wel een 3, een doelgerichte winnaar, want ik apprecieer enorm dat jullie mijn blog lezen maar ik haat elke vorm van competitie omdat ik meestal de verliezer ben in een spel.

Zo ver sta ik na vier cursusvoormiddagen en vele avonden literatuurstudie. Het boeit mij en het is een aangename manier om mensen te herkennen, te erkennen en te begrijpen. Intussen screende ik mijn volledige vriendenkring op hun enneagramtype. Het lijkt mij heel boeiend als ik teksten schrijf voor andere mensen als copywriter om hen heel goed te begrijpen en daar dient het enneagram voor.

Maar het staat al geschreven in de bijbel: “En wat ziet gij den splinter, die in het oog uws broeders is, maar den balk, die in uw oog is, merkt gij niet? ” Ik zie de balk in mijn oog niet, ik weet nog steeds mijn type niet.

De zoektocht naar mezelf moet ik dus nog even verder zetten.

‘Ik ben een verdraaid mens’ liet ik mij ontvallen in een gesprek over het enneagram. ‘Nee, geen ‘verdraaid’ mens, maar wel een ‘veelzijdige’ dame. Da’s veel positiever en sluit beter aan bij de werkelijkheid’ antwoordde zij mij. Echt leuk om te horen en dat streelt de pauw, de 4 in mij.

Jammer dat er geen type 10 is voor veelzijdige zoekende mensen.

Maar ik geef de hoop niet op.

Ken jij meer over het enneagram en ben jij één van de gelukkigen die zijn/haar type wel kent? Of denk je dat je mijn type kent? Laat het mij weten!

Dat kan boeiend worden.

Wordt vervolgd.