5 redenen waarom onze POES liever leert dan de gemiddelde leerling

Onze kat heet POES. Dat is een leuk maar nuttig detail in deze ernstige tekst.

Neen, het is niet omdat ik geen andere foto had dat onze poes zich hier mag spiegelen.

En ja, een foto van hem genereert altijd veel likes op facebook. (vaststelling)

Maar nu ernstig.

Mijn poes leert graag zonder dat hij ooit op een schoolbank zat. En dit om 5 heel belangrijke redenen:

  1. Hij bepaalt zelf wat hij wil leren.
  2. Hij kiest hoe hij het wil leren.
  3. Hij doet het op eigen tempo.
  4. Hij leert wat nuttig is.
  5. Hij doet wat hij graag doet.

Leren van moeten en leren van mogen

Ja, ik ben altijd klaar OM te leren. Mijn vele notitieboekjes getuigen daarvan. Voor elke nieuwe cursus begin ik een nieuw boekje. (Prachtige boekjes die ik zorgvuldig kies.)

Klaar om te leren? Altijd! Als het boeiend is! Maar net als de grote Churchill ben ik niet altijd klaar om onderwezen te worden. Dit is GEEN kleine nuancering.

Mensen leren hele dagen en leren doorgaans graag. Maar dat vingertje is er te veel aan. Dat vingertje van je MOET dit leren. Je MOET dat in je kopje steken.

Leren is leuk als je er het nut van inziet en als het je raakt. Leren van MOGEN dus.

Onderwijs garandeert niet altijd dat de hersenen aan het werk slaan. En dat het hart een sprongetje maakt van blijdschap. Evenmin dat het speeksel uit de mond gaat stromen zoals bij die hond van Pavlov. Onderwijs garandeert ook niet dat je zo in de flow bent dat je niet eens de bel van 4 uur hoort.

Dat is leren van MOETEN.

Zoals de kinderen het vertellen of net niet omdat ze het al gewoon zijn

Vaak vertellen kinderen mij dat ze graag naar school komen voor de vrienden, voor de nieuwe voetbaldoelen, het labyrint in de tuin, omdat ze mogen dansen onder de middag…

Zelden vertellen ze mij dat leren op zich fijn is,

dat het leren hen volledig opslorpt,

dat ze een nieuwe wereld ontdekken,

dat ze graag wiskunde doen omdat hun hersenen snakken naar meer

dat ze niet kunnen wachten tot de bib open is om het volledige boek te lezen waarvan ze op school enkel de inleiding kregen,

dat samen zingen leuk is en voor samenhorigheid zorgt,

En dat ze talenten mochten ontdekken waarvan ze niet wisten dat ze die hadden.

Kortom, ze vertellen te weinig dat het onderwijs gericht is op hun ontwikkeling, op zich goed voelen omdat ze nu meer weten, ze het beter snappen, de lessen interessant zijn. En dat het ook boeiend is IN de klas.

Onze poes

De poes wil niet onderwezen worden. Hij is heeft een uniek talent voor eigenzinnigheid dat we hier in huis allemaal tolereren. Hij kiest de beste plaats. Gaat buiten als iets of iemand hem stoort. Krabt met de poten op de deur tot iemand ze opent. Hij kiest zelf wat HIJ wil.

Was hij een kleuter, hij was een probleemkind.

Maar/en hij leert enorm veel.

Hij neemt zelfs de tijd om even na te denken en een situatie in te schatten voor hij de aanval op een vogel inzet.

Daar keek ik vorige week vol bewondering naar. Hij zat een vogel te beloeren en ondernam verschillende pogingen om hem te pakken. Hij hoopte natuurlijk op een zeer vers maaltje.

Verschillende pistes, meerdere pogingen. Maar zonder succes. (Gelukkig voor de vogel.)

De poes leerde bij, nu weet hij hoe het NIET werkt.

Net als Thomas Eduson: “I have not failed. I’ve just found 10,000 ways that won’t work.”

Churchill met het hart op zijn rake tong

Er bestaan wel meer rake quotes van deze koppige, zeer eigenzinnige man. (Ik gebruikte dezelfde omschrijving voor POES.)

Hij kende het verschil tussen leren en onderwezen worden wel. Door zijn eigenzinnigheid en door zijn koppigheid en hij durfde het zeggen in een tijd dat mensen de dingen meer ondergingen. Maar heeft hij verder gedacht aan de miljoenen leerlingen in de klassen?

Jammer dat leren en onderwijzen vaak in een zelfde zin gebruikt worden. Onderwijzen leidt spijtig genoeg niet altijd tot actief en effectief leren. En dat is jammer natuurlijk. Want niet onderwijs op zich is DE sociale hefboom maar de mate waarin we leren en onszelf ontwikkelen.

Generatie Z

Het onderwijs moest stevig schakelen tijdens deze pandemie.

Maar misschien nog niet genoeg. Misschien moeten we meer inzetten op enthousiast en natuurlijk leren.

Mijn ouders hadden niet de kans om te studeren. Ze dachten dat naar school gaan en onderwijs krijgen het meest interessante was wat er bestond. Om die reden mochten wij ook nooit klagen over saaiheid of verveling.

Maar kinderen van nu zijn anders. Anders omdat er al zoveel boeiends gebeurt in hun wereld. Omdat ze zelf actief willen participeren aan hun leerproces. Omdat ze zelf willen bepalen op welke manier ze dingen willen en kunnen leren. Omdat ze willen meespreken over hun eigen leerproces, hoe klein ze ook zijn.

Onze kinderen zijn kinderen van generatie Z. Emoties en emotionele intelligentie nemen voor hen een een belangrijke positie in.

Wat ze doen, willen ze graag doen. Dat is hun natuur.

Dus of we komen hieraan tegemoet of we slaan op dezelfde nagel tot we er naast slaan op onze eigen vingers.

Als we onze kinderen een goeie toekomst en een gelukkige schooltijd willen geven, moeten we ze de kans geven om betrokken en veel te LEREN.

Gelukkig hebben meer en meer scholen dit begrepen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s